| ضد کودتا | | چاپ | | ايميل |
|
کودتا قبضۀ سریع و غیرقانونی قدرت سیاسی به وسیلۀ گروهی توطئه گر است که از خشونت یا تهدید به خشونت برای رسیدن به هدف سود می برند. اینان اعضای دولت پیشین را به زور و برخلاف میل و اراده شان عزل می کنند. گروه کودتاگر به سرعت مراکز فرماندهی، تصمیم گیری و اداری را اشغال کرده و به جایگزین کردن مدیران و فرماندهان با افراد مورد اعتماد خود می پردازد. به این ترتیب اینان ماشین دولتی را مهار می کنند. کودتاهای موفق در ظرف مدت کوتاهی، معمولن چهل و هشت ساعت، قدرت را قبضه می کنند. در دهه های اخیر کودتا در کشورهای مختلف و تقریبن در همۀ مناطق جهان رخ داده است. این کشورها شامل تایلند، برمه، فیلیپین، برزیل، چکسلواکی، غنا، لیبریا، شیلی، فیجی، یونان، لیبی، لائوس، گواتمالا، آرژانتین، گرانادا، لهستان و اتحاد شوروی می شود. |
.jpg)
پشتیبانان دمکراسی سیاسی، حقوق بشر و عدالت اجتماعی به خوبی از خطرات کودتا آگاهند. کودتا یا قبضۀ ناگهانی قدرت سیاسی با تناوب هر چه بیشتری در دهه های اخیر به وقوع پیوسته است. کودتاها سیستم های متکی به قانون اساسی را سرنگون کرده، تلاش برای رسیدن به دمکراسی را با وقفه مواجه ساخته و رژیم های استبدادی و بی رحمی را بر اریکۀ قدرت نشانده اند. کودتا از اصلی ترین ابزار استقرار دیکتاتوری به شمار می رود و می تواند موجب جنگ داخلی و بحران بین المللی شود. کودتا کماکان از مشکلات اصلی دفاعی به شمار می رود. 
جنبش تنباکو نخستین اعتراض جمعی و سازمان یافته در تاریخ معاصر ایران علیه حکومت است. حاصل اتحاد جمعی ناهمگون، اصلاح طلبان غرب گرا ، مخالفین سلطنت ، روحانیون ، بازاریان و سرانجام کشاورزان تنباکو و مردم عادی که در پس پرده انحصار تنباکو تسلط بیگانگان رامی دیدند. در تاریخ ایران تا قبل از جنبش تنباکو سابقه نداشت چنین توده مردمی در مبارزه مشارکت کنند و تا حصول نتیجه در صحنه باقی بمانند. این پیروزی مردم را که باور نمی کردند بتوانند دولت را شکست دهند، به خصوص وقتی که پای منافع یک قدرت خارجی نیز در میان باشد، در پیگیری مطالبات سیاسی مصمم تر کرد.